4.4 origineel

4.4 We zorgen ervoor dat mensen niet in hun behoeften kunnen voorzien

Door de huidige sociale en economische keuzes die we maken in onze samenleving, maken we het voor sommige mensen zeer moeilijk en soms zelfs onmogelijk om in hun behoeften te voorzien. We zien hier op verschillende systeemniveaus genoeg voorbeelden van.

Binnen organisaties

Veel mensen werken met gevaarlijke stoffen of op gevaarlijke plekken en dit kan leiden tot invaliditeit, ziekte en in ernstige gevallen zelfs tot de dood. Maar denk ook aan geen autonomie in je werk hebben, geestdodend werk moeten doen, seksuele intimidatie of andere vormen van machtsmisbruik. In organisaties kunnen mensen te maken krijgen met werkdruk of pesten, waardoor de mentale en fysieke gezondheid wordt aangetast. Bij France Telecom pleegden zelfs 18 mensen zelfmoord door de ongezonde treitercultuur.

Stress is een van de grootste obstakels om een gezond leven te lijden.

In de samenleving

Door beleid en/of bezuinigingen van de rijksoverheid kunnen mensen moeilijker toegang krijgen tot een goede gezondheidszorg of zijn daar een te groot deel van het inkomen aan kwijt. Gelijktijdig groeit de armoede hard in Nederland. Daarmee neemt de ruimte om invulling te geven aan andere behoeften zoals sport, ontspanning of gezond voedsel, verder af. We hebben in de afgelopen jaren een flinke toename gezien van mensen met psychosociale klachten, waar geen hulp voor is en die voor toenemende overlast zorgen. Denk ook aan de groeiende groep ouderen en alleenstaanden die steeds verder in een isolement raken.

Alleen je verjaardag vieren. Dat is eenzaam…

Wereldwijd en in sectoren

Wereldwijd zijn er nog steeds conflicten van religieuze of geopolitieke aard waardoor soms hele bevolkingsgroepen moeten vluchten. Ze raken daarmee een belangrijk deel van hun middelen kwijt om in hun behoeften te voorzien.

Sloppenwijk in Manilla (Filippijnen), Wereldwijd neemt de armoede geleidelijk af, maar gelijktijdig groeit de kloof tussen rijk en arm door onrechtvaardige verdeling.

Overal op de wereld zien we nog moderne vormen van slavernij (zoals in de textielindustrie of in mijnen) of lopen mensen ernstige gezondheidsrisico’s bij de productie van luxe artikelen (denk aan het verven van leer, delven van kobalt, recyclen van afgedankte goederen etc.). Maar ook de vervuiling van leefgebieden door olie- of schaliegaswinning maakt het mensen onmogelijk om in hun behoeften te voorzien.

We zien dat op verschillende systeemniveaus mensen structureel beperkt worden in het vervullen van hun basisbehoeften. Dit is de 4e kernoorzaak van onduurzaamheid, namelijk: we beperken mensen systematisch om in hun eigen behoeften te kunnen voorzien.