4.3 origineel

4.3 We breken de natuur af

We breken de natuur sneller af dan de tijd die nodig is om te herstellen. Er zijn vele manieren waarop we dat doen en we doen het op iedere schaalgrootte. Zo verstoren we de natuurlijke cycli en worden we kwetsbaar voor allerlei gevolgen van onbalans, zoals infectieziektes (Covid19), welvaartsziektes, droogte, overstromingen, hittestress, wateroverlast, voedselschaarste etc.

Steden worden steeds groter en vragen meer ruimte en eco-diensten. Daarmee wordt natuur verdrongen en ontstaat op veel plekken onbalans om de functies van de stad draaiende te houden.

We zien het overal om ons heen waar natuur plaats maakt voor stenen en asfalt. Zoals bijvoorbeeld het bestraten van steden, wijken en tuinen. Met als gevolg dat water niet goed wegstroomt en de temperaturen flink kunnen oplopen.

Monoculturen

Verschraling en soms zelfs vernietiging van vruchtbare bodem vindt plaats wanneer we te lang hetzelfde gewas op hetzelfde stuk grond verbouwen, ook wel monocultuur genoemd. Dit leidt tot steeds toenemende ziekten onder planten en vervolgens tot de inzet van herbicide, pesticide en fungicide. Door de verschraling is telen zonder gebruik van kunstmest vrijwel onmogelijk.

De monoculturen ontstaan vooral om de enorme veestapel wereldwijd te voeden. Er is gemiddeld 25 kg voedsel en 15.000 liter water nodig om 1 kilogram rundvlees te verkrijgen. (onderzoek)

Door dit alles neemt verwoestijning wereldwijd toe. In de laatste 150 jaar is al 50% van de vruchtbare grond verloren gegaan.

Dieren gebruiken als producten

Ook in de dierenwereld ontstaat wereldwijd steeds meer monocultuur. Wij eten maar 5 diersoorten op erg grote schaal: kip, koe, varken, geit en schaap. Door de intensieve veeteelt is een monocultuur van deze diersoorten ontstaan; alleen in Nederland al gaat het om meer dan 500 miljoen dieren per jaar. Daarnaast zijn bijvoorbeeld de vleermuizen tot schikbarende aantallen gegroeid.

Iedere dag worden er 1,7 tot 1,8 miljoen dieren gedood in ons land

Naast vervuiling, de verzuring van gronden en de afbraak van regenwoud leidt dit ook tot de uitstoot van methaan (een zeer sterk broeikasgas) en de toename van allerlei nare bij-effecten zoals resistentie tegen antibiotica en toename van infectieziekten zoals Covid19, Mers, Sars, Ebola, Qkoorts, vogelgriep, gekke koeienziekte etc.

Lange rijen met eiken geven ruim baan aan de eikenprocessierups

We zien het ook nog op andere vlakken. Bijvoorbeeld bij de inrichting van de openbare ruimte waarbij we vaak mooie uitheemse soorten gebruiken. We verstoren hiermee uiteindelijk het evenwicht in een gebied, waardoor we deze gebieden niet meer tot gezonde natuur kunnen rekenen. En waardoor er steeds meer ruimte ontstaat voor plagen zoals de eikenprocessierups.

De eikenprocessierups kost de samenleving vele miljoenen per jaar om te bestrijden. Een evenwichtige natuur heeft bewezen dat de processierups geen probleem hoeft te zijn.

Drinkbaar water wordt schaarser

De beschikbaarheid van drinkwater komt steeds meer onder druk te staan. Door de lozing van afval en chemicaliën is het steeds moeilijker en vooral steeds duurder om drinkbaar water te leveren. Met een toenemende wereldbevolking en grote klimaatveranderingen komt de voorziening ervan in sommige gebieden nu al in gevaar.

De luchtkwaliteit is slecht

Door het gebruik van fossiele brandstoffen voor energie en vervoer, productie van spullen en intensieve veeteelt neemt de luchtkwaliteit steeds verder af. Niet alleen CO2 maar ook zware metalen, fijnstof en ultra-fijnstof vormen een groot gevaar voor de gezondheid, maar zeker ook voor de natuur (denk maar aan de huidige stikstof problematiek).

Door toegenomen wereldhandel en toerisme heeft het scheepvaartverkeer een steeds grotere invloed. Zeedieren hebben last van het geluid van grote scheepsmotoren, maar ook de uitstoot van deze schepen is enorm.

De grootste cruiseschepen ter wereld stoten samen net zoveel schadelijke stoffen uit als alle auto’s die in Europa op de weg rijden.

Al deze voorbeelden zijn samen te brengen onder 1 kernoorzaak:
we breken de natuur in een sneller tempo af, dan de tijd die de natuur nodig heeft om te herstellen.